Saturday, September 25, 2010
ဝိပႆနာရႈရာ၌ ဃန ခံတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာလဲ/ ဝိပႆနာ၌ ဃန ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးခံရွိေနပါသလဲ
ဝိပႆနာရႈရာ၌ ဃန ခံတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာလဲ
ဒကာ။ ။ ဝိပႆနာတရား ရႈပြားရာ၌ ဃနကို ေက်ေအာင္ ရႈမွတ္ရမည္၊ ဃန မခံေစနဲ႔ဟု ေဟာေျပာၾကရာ ဃနဆိုတဲ့သေဘာကို သိပါရေစဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ ဃနဆိုတာ အစိုင္အခဲ အတံုးအတစ္ ခိုင္ျမဲေသာ အမာခံ သေဘာတရားပဲ၊ ဝိပႆနာက ရုပ္နာမ္တို႔၏ မခိုင္ျမဲမႈ အနိစၥလကၡဏာကို ရႈမွတ္ပြားမ်ားျခင္း သေဘာပဲ၊ ဒီ မခိုင္ျမဲတဲ့ရုပ္နာမ္ေတြကို မျပိဳမကြဲ ခိုင္ျမဲတယ္လို႔ ထင္မွတ္စြဲယူေနတဲ့ ဒိ႒ိစြဲဟာ ဃနပဲ၊ အဲဒီ ဃန ခံေနရင္ ဝိပႆနာဉာဏ္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဃနေက်ေအာင္ ရႈမွတ္ပြားမ်ားတတ္ဖို႔ လိုတယ္၊ ဃနဆိုတာ ဒိ႒ိသေဘာပဲ။
ဒကာ။ ။ ဃနေတြက အမ်ားၾကီးပဲလို႔ ေဟာေျပာေနၾကပါတယ္၊ ဝိပႆနာ၌ ဃန က ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးရွိလို႔ ဘယ္လိုရႈမွတ္ပြားမ်ားရမွာလည္း ဆရာေတာ္၊ ဃနေက်ေအာင္ ရႈပြားပံုနည္းကို နည္းနည္းေလာက္ ရွင္းျပေပးပါ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ (၁) သႏၲတိ ဃန = ပရမတၳ ဓမၼျဖစ္တဲ့ အနိစၥနဲ႔ အနတၱ သေဘာမွ်ရွိတဲ့ ရုပ္နာမ္တို႔၏ ျဖစ္ပ်က္မႈအစဥ္က အလြန္အမင္း လ်င္ျမန္လြန္း၍ အၾကားမရွိ အျခားမထင္ေတာ့ဘဲ တေပါင္းတည္း တတြဲတည္း တခဲတည္း ဒီရုပ္ဟာ ဒီရုပ္ပဲ၊ သည္နာမ္ဟာလည္း သည္နာမ္ပဲလို႔ ထင္မွတ္စြဲယူကာ ငါ ငါ့ဥစၥာ ငါ့ဟာပဲ၊ ခိုင္တယ္ ျမဲတယ္လို႔ ထင္ေနတာဟာ သႏၲတိ ဃန ခံေနတာပဲ။
(၂) သမူဟ ဃန = ဖႆ၊ ေ၀ဒနာ၊ သညာ စတဲ့ နာမ္တရားစု၊ ပထ၀ီ အာေပါ စတဲ့ ရုပ္တရားစုတို႔ အေပၚ၌ တေပါင္း တစု တလံုး တခဲတည္းဟု ထင္မွတ္ရေအာင္ စုတြဲ၍ေနတာကို မကြဲမျပား တသားတည္း စြဲယူထင္မွတ္ကာ အနတၱ မထင္ တာဟာ သမူဟဃန ခံေနတာပဲ။
(၃) ကိစၥ ဃန = နာမ္ရုပ္တရားေတြဟာ သူ႔ကိစၥနဲ႔သူ ျဖစ္ပ်က္ေနၾကတာပဲ၊ စကၡဳရုပ္က ၾကည့္မႈကိစၥ၊ အဆင္းရုပ္က ထင္မႈကိစၥ၊ စကၡဳ၀ိညာဥ္စိတ္က ျမင္သိမႈ ကိစၥ၊ အဲဒါေတြကို ခြဲျခားမသိဘဲ စုေပါင္းကာ ငါျမင္တယ္လို႔ တလံုး တခဲတည္း စြဲယူလိုက္တာဟာ ကိစၥဃန ခံေနတာပဲ၊ အနတၱကို မျမင္ေတာ့ဘူး။
(၄) အာရမၼဏ ဃန = ရူပါရံုကို ျမင္ေသာအခါ (ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာ၊ ၀ဏၰ၊ ဂႏၶ၊ ရသ၊ ၾသဇာ) အ႒ကလာပ္၌ ပါ၀င္ေသာ ရုပ္တို႔ကို ခြဲျခားမသိဘဲ တစုတေပါင္းတည္း တလံုးတစည္းတခဲတည္း စြဲယူထားျခင္းကို အာရမၼဏ ဃန ခံေနတယ္လို႔ ဆိုတယ္၊ အဲဒါေတြဟာ အနတၱလကၡဏာကို ဃန ဖံုးတာပဲ။
အထူးသျဖင့္ ပရမတ္တရားတို႔၏ သူ႔သေဘာနဲ႔သူ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ သဘာ၀ဓမၼအစစ္ကို ခြဲျခားမသိႏိုင္ေအာင္ တလံုး တစု တခု တခဲတည္း ထင္မွတ္ရေအာင္ လ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ပြားေနျခင္းကို သႏၲတိဃန၊ သမူဟဃန၊ ကိစၥဃန၊ အာရမၼဏဃန ဟု ေခၚဆိုတာပဲ၊ ခြဲျခားျပီး သိဖို႔က လူျပိန္းတို႔အတြက္ ခက္တယ္၊ ပရမတၳအသိနဲ႔ ဉာဏ္အျမင္ေရာက္ေအာင္ နာယူသင္ၾကားၾကပါေနာ္….ဒါပဲ၊ ပညာရွိ ဆရာေကာင္းလိုတယ္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ဒါေလာက္သိရတာပဲ ေက်းဇူးမ်ားလွပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ပရမတၳဓမၼအနတၱလကၡဏာဆိုက္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္ၾကားပါမည္ ဘုရား။ အလြန္ ခက္ခဲ နက္နဲတဲ့ တရားဓမၼေတြမို႔ အာစရိယနဲ႔ မကင္းေကာင္းေၾကာင္း သိၾကပါတယ္ ဘုရား။
Tuesday, September 21, 2010
အာဏာစက္ ဓမၼစက္ဆိုတာ ဘာေတြကိုေခၚတာလဲ/ အာဏာစက္က ဘယ္မင္းလက္ထက္မွာ စတင္ေပၚလာတာလဲ
အာဏာစက္ ဓမၼစက္ဆိုတာ ဘာေတြကိုေခၚတာလဲ
ဒကာ။ ။ အာဏာစက္ပါမွ သာသနာေတာ္ကို ျပဳလို႔လြယ္ကူတယ္၊ ဓမၼစက္သက္သက္နဲ႔ဆိုရင္ သာသနာျပဳလို႔ခက္တယ္၊ တိုးတက္စည္ပင္မႈ မလ်င္ျမန္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေဟာေျပာေနၾကတာ အာဏာစက္နဲ႔ ဓမၼစက္တို႔ရဲ႕ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းျပေပးပါဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ (၁) ဓမၼစက္ ဆိုတာက ျမတ္စြာဘုရားရွင္တို႔ရဲ႕ လက္သံုးေတာ္၊ တပည့္သာ၀ကတို႔ရဲ႕ ခံယူခ်က္ လက္သံုးေတာ္ျဖစ္တဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ခႏၲီတရားမ်ား ျဖစ္တယ္။
သတၱ၀ါမ်ားအေပၚမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဓာတ္ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္ျပယ္ဘူး၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ဴးလြန္ျပစ္မွားပေလေစ ရန္တံု႔ျပန္မႈ မျပဳဘူး၊ အျမဲသည္းခံေတာ္မူၾကတယ္။
အဲဒါ့ေၾကာင့္ ဓမၼစက္က သိမ္ေမြ႔တယ္၊ ႏူးညံ့တယ္၊ ခက္ခဲနက္နဲတယ္၊ သတၱ၀ါတိုင္း မေၾကာက္ၾကဘူး။
(၂) အာဏာစက္ ဆိုတာက ၾကမ္းတမ္းတယ္၊ ခက္ထန္တယ္၊ မလိုက္နာရင္ အျပစ္ဒဏ္နဲ႔ ထိခိုက္ေစတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အာဏာစက္ကို သတၱ၀ါတိုင္း ေၾကာက္ရြံ႕ လိုက္နာၾကတယ္။
အဲဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ သာသနာကို ျပဳတဲ့ လုပ္ငန္းမွာ အာဏာစက္ လက္ကိုင္ရွိတဲ့ လူမင္း နတ္မင္းတို႔၏ အကူအညီကို ရယူကာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၾကတာျဖစ္တယ္။
အာဏာစက္က ဘယ္မင္းလက္ထက္မွာ စတင္ေပၚလာတာလဲ
ဒကာ။ ။ ဓမၼစက္ကိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ တရားေရေအး အျမိဳက္ေဆးဆိုတာ သိရပါျပီဆရာေတာ္၊ အာဏာစက္ ဆိုတာက ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကာလ ဘယ္မင္းလက္ထက္ေတာ္က ေပၚလာတာပါလဲ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…အာဏာစက္ဆိုတာက ျမတ္စြာဘုရားသခင္ တရားေဟာေတာ္မူဖို႔အတြက္ သဟမၸတိ ျဗဟၼာမင္းၾကီး ျမတ္ဘုရားထံ လာေရာက္ ေတာင္းပန္တဲ့ အခါတုန္းက သိၾကားမင္းကလည္း ျဗဟၼာမင္းၾကီးနဲ႔အတူ ပါလာတယ္။
အဲဒီအခါတုန္းက ျဗဟၼာမင္းၾကီးေရာ သိၾကားမင္းကပါ အရွင္ဘုရားတို႔ တရားေဟာေတာ္မူၾကပါ၊ အရွင္ဘုရားတို႔၏ တရားေသာ ဓမၼမ်ားကို မလိုက္ မနာ မေျဖ မၾကား ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ ျပဳလုပ္ေနသူမ်ားအား တပည့္ေတာ္က အာဏာစက္ျဖင့္ လိုက္နာေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးပါမည္၊ အရွင္ျမတ္တို႔ဘက္က ဓမၼစက္ျဖင့္ ျပဳေတာ္မူၾကပါကုန္၊ တပည့္ေတာ္မ်ားဘက္က အာဏာစက္ျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ ကူညီေပးပါမည္လို႔ တာ၀န္ယူကာ ပဋိညာဥ္ျပဳခဲ့ၾကတာ ရွိတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အာဏာစက္ဟာ အဲဒီလက္ထက္အခါက စ တင္ ေပၚလာတာပဲ။
ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေသာ ဓမၼအေမးမ်ားကို မေျဖၾကားဘဲ ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ လုပ္ေနတဲ့ သစၥက ပရိဗိုဇ္ၾကီးတို႔၊ အမၺ႒လုလင္တို႔ကို သိၾကားမင္းကိုယ္တိုင္ ဘီလူးၾကီးအသြင္ေဆာင္ကာ ဘုရားျမတ္၏အေမးစကားကို မေျဖၾကားဘဲေနလွ်င္ သင့္ဦးေခါင္းကို ခုနစ္စိတ္ ခြဲပစ္မည္ဟု ၾကိမ္း၀ါးကာ ကူညီေပးတာေပါ့။ ကဲ….ရွင္းရဲ႕လား။ လူမင္းျဖစ္တဲ့ အဇာတသတ္တို႔၊ အေသာကရာဇာတို႔လည္း အာဏာစက္နဲ႔ ကူညီၾကတယ္။
ဒကာ။ ။ ရွင္းလင္း ေက်နပ္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ သာဓကေတြကလည္း ေကာင္းျမတ္ လံုေလာက္လွပါတယ္ ဘုရား။
ဣရိယာပုတ္ေလးပါးတို႔တြင္ ဘယ္ဣရိယာပုတ္ကို ဘုရားရွင္ ၾကည္ညိဳေလးစားပါသလဲ
ဣရိယာပုတ္ေလးပါးတို႔တြင္ ဘယ္ဣရိယာပုတ္ကို
ဘုရားရွင္ ၾကည္ညိဳေလးစားပါသလဲ
ဒကာ။ ။ တရားဓမၼ အားထုတ္မွတ္သား ပြားမ်ားတဲ့အခါ ထိုင္ ရပ္ ေလ်ာင္း သြား ေလးပါးေသာ ဣရိယာပထတို႔တြင္ ဘယ္ဣရိယာပုတ္ကို ျမတ္စြာဘုရား ၾကည္ညိဳေလးစားေတာ္မူပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ က်မ္းဂန္နဲ႔ ထုတ္ေဆာင္ျပေပးပါဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…ေလး၀ေသာ ဣရိယာပထတို႔တြင္ တရားအားထုတ္ေသာအခါ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ဣေျႏၵသိကၡာအျပည့္၀ဆံုး ဣရိယာပထကို တပါးစီ စစ္ေဆးၾကည့္ရႈရေအာင္ နားေထာင္ပါ။
၁။ စၾကႍသြားေသာ ေယာဂီ၏ ေျခ လက္ ဦးေခါင္း စတဲ့ ကိုယ္အဂၤါမ်ားဟာ လႈပ္ရွားေနတယ္ မျငိမ္သက္ဘူးတဲ့။
၂။ ရပ္တည္ေနေသာ ေယာဂီ၏ ကိုယ္ျဒပ္သည္ ေတာင့္ေတာင့္မတ္မတ္ ခိုင္ခိုင္ၾကီး ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။
၃။ ကိုယ္ကို ေလ်ာင္းလ်က္ အိပ္စက္ေနေသာ ေယာဂီ၏ ကိုယ္ကာယသည္ ႏွစ္သက္ၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိလွေခ်တဲ့။
၄။ တင္ပါးႏွစ္ခုကို ပလႅင္ခံထိုင္လ်က္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ သလံုးျမင္းေခါင္း ေျခေခ်ာင္းႏွစ္ဖက္တို႔ကို ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြကာ ခါးရိုးေက်ာဆစ္မ်ားကို မတ္စြာထား၍ ထိုင္ေနေသာ ေယာဂီ၏ ထိုင္ျခင္း ဣရိယာပုတ္သည္သာ ျမင္ရသူတိုင္း တင့္တယ္၍ ၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေလသည္တဲ့။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဣရိယာပုတ္ေလးပါးတို႔တြင္ တင္ပလႅင္ေခြထိုင္ေနျခင္း ဣရိယာပထကိုသာ ျမတ္ဘုရားနဲ႔ ျမင္ရသူ နတ္လူအမ်ားတို႔ကပါ ၾကည္ညိဳေလးစားၾကေလသည္လို႔ မွတ္ရမည္တဲ့။
က်မ္းဂန္အေထာက္အထားကေတာ့ ပကၠဳသာတိမင္းၾကီးနဲ႔ ဗိမၺိသာရမင္း ႏွစ္ပါးတို႔ ခ်စ္ၾကည္ေရး ဇာတ္လမ္း တရားေတာ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ညသန္းေခါင္ယံကာလ ကယ္တင္ခၽြတ္ေခ်ရမည့္ သတၱ၀ါကို ဉာဏ္ေတာ္ ကြန္ယက္ကို ျဖန္႔လ်က္ၾကည့္ရႈေတာ္မူေသာအခါ…..
ဘဂၢ၀အိုးထိန္းသည္ အိုးလုပ္ရာ တည္ခိုးေရးဌာန၌ ေျခ လက္ ဦးေခါင္းတို႔ လႈပ္ရွားျခင္း လံုး၀ကင္းလ်က္ တင္ပလႅင္ေခြထိုင္ကာ ေရႊဆင္းတုရုပ္ပံုပမာ (အာနာပါန စတုတၳစ်ာန္ကို ၀င္စားကာေနရွာေသာ) ပကၠဳသာတိ အမ်ိဳးေကာင္းသား ဘုရင္မင္းတရားကို ျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ စိတ္ေတာ္ဓာတ္၀ယ္ ဤပကၠဳသာတိ အမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ကို ေဆာင္ေသာ ဣရိယာပုတ္ျဖင့္ထိုင္ေန၏။ တင့္တယ္သပ္ရပ္လွေပ၏ ဟု ထင္ျမင္ျဖစ္ေပၚလာေလသည္တဲ့။
ဤနည္းပံုအတိုင္း အာနာပါန စတုတၳစ်ာန္ကို ၀င္စားကာ တင္ပလႅင္ေခြ ထိုင္ေနရွာေသာ ပကၠဳသာတိ အမ်ိဳးေကာင္းသား၏ ထိုင္ေနပံု ဣရိယာပုတ္ျဖင့္ပင္ ၾကည္ညိဳေတာ္မူရကား ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကပင္ စကားစတင္ ေျပာၾကားဖို႔ကို ဆင္ျခင္အားထုတ္ေတာ္မူေလသည္တဲ့။ ကဲ…အဲဒါဟာ က်မ္းဂန္အေထာက္အထား သက္ေသသာဓကမ်ားပါပဲဗ်ား၊ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ေသးသလဲ။
ဒကာ။ ။ အားရ ေက်နပ္ ႏွစ္ျမိဳ႕စရာ အေျဖလႊာပါပဲ ဆရာေတာ္။
Saturday, September 18, 2010
ေလာကနိဗၺာန္ ဆိုတာ မွန္သလား၊ ဘယ္တင္း ဘယ္ဟာလဲ
ေလာကနိဗၺာန္ ဆိုတာ မွန္သလား၊ ဘယ္တင္း ဘယ္ဟာလဲ
ဒကာ။ ။ ေလာကနိဗၺာန္ ေလာကနိဗၺာန္နဲ႔ ေျပာဆိုေနၾကတာ မွန္ပါသလား ဆရာေတာ္၊ နိဗၺာန္ဆိုတာ ေလာကုတၱရာအစစ္မဟုတ္ဘူးလား၊ ေလာကီထဲမွာ နိဗၺာန္တရားရယ္လို႔ ရွိေသးသလား၊ ရွိရင္လည္း ေလာကနိဗၺာန္ တရားအစစ္ကို သိပါရေစ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….နိဗၺာန္ဆိုတာ ဇာတိ မျဖစ္တဲ့ တရားပဲ၊ ေလာကီကုသိုလ္တရားနဲ႔ ဇာတိ မျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာဟာ ေလာကနိဗၺာန္ ေလာကီနိဗၺာန္ အစစ္ပဲေပါ့။
ဒကာ။ ။ ဒီအေျဖေလာက္နဲ႔ေတာ့ ဒကာၾကီးတို႔ နားမလည္ဘူးဆရာေတာ္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ နားလည္ေအာင္ လြယ္လြယ္ တိုတိုရွင္းရွင္းနဲ႔ လင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….ေမးတာက ခက္ခဲ နက္နဲ သိမ္ေမြ႔တဲ့ နိဗၺာန္အေၾကာင္း၊ ဒါကိုပဲ လြယ္လြယ္ တိုတိုနဲ႔ ရွင္းရွင္းလင္းေပးရမည္ဆိုေတာ့ကာ အတိုနည္းကို သိႏိုင္တဲ့ ဉာဏ္ရွိရင္ ေကာင္းပါတယ္၊ လြယ္လြယ္နဲ႔ဆိုတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးပဲ။
နိဗၺာန္ဟာ သမၼာဒိ႒ိဘာသာ၀င္တို႔ရဲ႕ အျမတ္ဆံုး အထြတ္အထိပ္ျဖစ္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ လမ္းဆံုးပန္းတိုင္ၾကီးပဲ၊ ဒီဌာနလမ္းမၾကီးကို လြယ္လြယ္တိုတိုကေလးနဲ႔ ေရာက္ႏိုင္ရင္ တန္ဖိုးမရွိေသာ မခက္ခဲ မနက္နဲေသာ ေရေပၚေရလွ်ံ သေဘာတရား အေပါစား ျဖစ္သြားမွာေပါ့။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား ပါဠိေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႔ ထည့္ျပီး ေျပာၾကားေနရင္ တပည့္ေတာ္တို႔ အသိရခက္မွာစိုးလို႔ အသိရလြယ္တဲ့နည္းနဲ႔ ေျဖၾကားဖို႔ကို ေလွ်ာက္ထားၾကတာပါဘုရား။
ဆရာ။ ။ ကိုင္း…ဒီလိုဆိုရင္ တိုတိုနဲ႔ ရွင္းရွင္းပဲ၊ အလင္းေရာင္ရေအာင္ ေျပာၾကားပါမည္၊ ဉာဏ္နားနဲ႔ ေထာင္ဖမ္းၾကေပေတာ့။
ယခုလက္ရွိ ရယူထားၾကတဲ့ ၀ိပါက၀ဋ္ေခၚတဲ့ ျမင္မႈ ၾကားမႈ စတဲ့ ေလာကီတရားစု ဟူသမွ်တို႔ကို ျဖစ္ေပၚတိုင္း ျဖစ္ေပၚတိုင္း မခိုင္ျမဲမႈ အနိစၥလကၡဏာအထိ ၀ိပႆနာဉာဏ္နဲ႔ ရႈမွတ္သိေနရင္ ဆင္းရဲဒုကၡသက္သက္ ျဖစ္ေပၚျပီး ပ်က္ ပ်က္ သြားတာကို ပိုင္းျခားျပီး သိျမင္လာလိမ့္မည္၊ အဲဒီ အနိစၥ ဒုကၡဉာဏ္ကို အသိလုပ္ထားပါ။
အဲဒီ မခိုင္ျမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာတရားေတြကို နိစၥ = ခိုင္ျမဲေအာင္မလုပ္ႏိုင္ျခင္း၊ ဆင္းရဲမႈ ဒုကၡအစုကိုလည္း ခ်မ္းသာမႈသုချဖစ္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ျခင္းဆိုတဲ့ ငါ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္တဲ့ အစိုးမရအနတၱတရားဟာလည္း အနိစၥနဲ႔ ဒုကၡရဲ႕ေနာက္က ထက္ၾကပ္မကြာ ကပ္ျပီးပါလာတာကို ၀ိပႆနာဉာဏ္နဲ႔ ျမင္လာလိမ့္မည္၊ ခုေျပာတာေတြ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ အဲဒါေတြဟာ ခုလက္ရွိ စိုးရိမ္, ငိုေၾကြး, ကိုယ္ဆင္းရဲ, စိတ္ဆင္းရဲတို႔ရဲ႕ ျငိမ္းေအးသက္သာမႈ ေလာကနိဗၺာန္ရဲ႕ အေျခခံဉာဏ္အလုပ္ေတြပဲ။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ၀ိပႆနာဉာဏ္ သေဘာမ်ိဳး ဒကာၾကီးတို႔ အသိဉာဏ္ရွင္းပါတယ္ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အဲဒီလို ျမင္မႈ ၾကားမႈ စသည္တို႔ကို ျမင္တိုင္း ၾကားတိုင္ နံတိုင္း စားတိုင္း ထိတိုင္း သိသိေနလွ်င္ သိျပီးပ်က္ပ်က္သြားတာေတြကိုသာ ဉာဏ္နဲ႔ျမင္ေနရေတာ့ အဲဒီျမင္မႈစတဲ့ အာရံုေတြနဲ႔ စပ္ျပီး သာယာ ခင္မင္ လိုခ်င္ တပ္မက္ ဆာေလာင္တဲ့တဏွာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ သူ႔သေဘာ အနိစၥ သိေနမွကိုး။
တဏွာမျဖစ္ေတာ့ မရ မေန စြဲလမ္းမႈ ဥပါဒါန္လည္း မျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားရႈမွတ္ေနတဲ့ ေယာဂီအတြက္ဆိုရင္ ရႈမွတ္မိတဲ့ အာရံုနဲ႔စပ္ျပီး ရုပ္နာမ္တို႔ျဖစ္ပ်က္မႈ ဒုကၡဆင္းရဲအမွန္ ျမင္သိေနလို႔ အ၀ိဇၨာ ကိေလသာခ်ဳပ္တယ္၊ ၀ိဇၨာဉာဏ္ ေပၚလာတယ္။
ဆင္းရဲသက္သက္ ဒုကၡသစၥာအမွန္သိလို႔ သာယာ ခင္မင္ လိုခ်င္မႈ မရွိေတာ့၍ ဆာေလာင္မႈတဏွာ ကိေလသာလည္းခ်ဳပ္တယ္။
လိုခ်င္သာယာမႈ တဏွာခ်ဳပ္လို႔ ဒီကာမတရားေတြ မရမေန စြဲလန္းမႈ ဥပါဒါန္လည္း ခ်ဳပ္တယ္၊ အဲဒါဟာ ကိေလသာ၀ဋ္သံုးပါးခ်ဳပ္သြားတာပဲ။
ကိေလသာ၀ဋ္ခ်ဳပ္သြားလို႔ရွိရင္(တဏွာ နိေရာေဓာ) ဘ၀ကို ျပန္ရေအာင္ျပဳလုပ္မႈ တဏွာပါတဲ့ ကံလည္းမရွိ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျပီးစီးသြားေတာ့၏တဲ့၊ ဘ၀ကို သာယာလိုခ်င္မႈ ကိေလသာ၀ဋ္မပါတဲ့ ကမၼ၀ဋ္ခ်ဳပ္သြားလို႔ရွိရင္ (ဇာတိ နိေယာေဓာ) ဘ၀အသစ္ ပဋိသေႏၶေနမႈလည္း တခါတည္း ခ်ဳပ္ျငိမ္းျပီးစီး သြားေတာ့တာေပါ့။
ဒီေနရာမွာ ရဟႏၲာခ်ဳပ္ျငိမ္းမႈကေတာ့ အရဟတၱမဂ္နဲ႔ ၀ဋ္သံုးပါးလံုးကို အျပီးျပတ္ လက္စသတ္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းျပီးစီးသြားတယ္၊ ဘယ္အာရံုနဲ႔ ေတြ႕ေတြ႕ သူရဲ႕ ကမၼ၀ဋ္က ဘ၀သစ္ ဇာတိကို မေပးေတာ့ဘူး၊ အဲဒါဟာ ေလာကုတၱရာနိဗၺာန္ အထူးပဲ၊ ပုထုဇဥ္ေယာဂီကေတာ့ ၀ိဇၨာဉာဏ္ဦးစီးတဲ့ ၀ိပႆနာဉာဏ္ တဒဂၤပဟာန္ျဖင့္ တဏွာကို တခ်က္ခ်င္း ပယ္သတ္ေနတာ၊ အဲဒါဟာ ေလာကနိဗၺာန္ပဲ၊ ကဲ…ရွင္းရဲ႕လား၊ ကိုယ္ ဆင္းရဲ, စိတ္ဆင္းရဲ, စိုးရိမ္ငိုေၾကြးမႈတို႔အတြက္ သက္သာရာ ရေနျပီ။
ဒကာ။ ။ ေတာ္ေတာ္ အသိခက္တဲ့ သေဘာတရားေတြပဲ၊ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ေလာကနိဗၺာန္ဆိုတာ ၀ိပႆနာကုသိုလ္ခ်မ္းသာပဲကိုး၊ ေသာက ပရိေဒ၀တို႔ ခဏသက္သာႏိုင္တာပဲ။
Wednesday, September 15, 2010
သႆတနဲ႔ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ၂ ပါး ဘယ္ဟာက အျပစ္ၾကီးမားသလဲ
သႆတနဲ႔ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ၂ ပါး ဘယ္ဟာက အျပစ္ၾကီးမားသလဲ
ဒကာ။ ။ သႆတဒိ႒ိအယူနဲ႔ ဥေစၧဒဒိ႒ိ အယူ၀ါဒသမား ႏွစ္ဦးမွာ ဘယ္အယူ၀ါဒသမားက ပိုမိုဆိုး၀ါးအျပစ္ၾကီးမားပါသလဲ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ ဒကာၾကီးတို႔က ဘယ္လိုထင္လို႔လဲ၊ ဒကာၾကီးတို႔ အယူအဆ ေျပာျပပါဦးေလ သိရေအာင္။
ဒကာ။ ။ ယင္းႏွစ္ပါးစလံုးဟာ မိစၧာဒိ႒ိမ်ိဳးသာျဖစ္လို႔ အျပစ္ခ်င္းလည္း အတူတူပဲလို႔ ယူဆပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ တခ်ဳိ႕က မတူဘူးေျပာလို႔ က်မ္းဂန္မ်ားက ခြဲျခားျပတာ ရွိေသးသလား မိန႔္ၾကားပါဦး ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ရွင္သာရိပုတၱရာရဲ႕တူ ဒီဃနခ ပရိဗိုဇ္နဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားေမးေျဖခန္း ဒီဃနခ သုတၱန္မွာ အ႒ကထာဆရာ မိန႔္ၾကားေတာ္မူတာကေတာ့….
၁။ တံ သႆတ ဒႆနံ အပၸသာ၀ဇၨံ ဒႏၶ၀ိရာဂႏၲိ ၀ုစၥတိ။
ထို သႆတဒိ႒ိ အျမင္ အယူ အစြဲကို အျပစ္ကေတာ့ ဒါေလာက္ေတာင္ မၾကီးမားလွေပမင့္ ျဖဳတ္ႏိုင္စြန္႔ႏိုင္ဖို႔က်ေတာ့ ခက္ခဲေႏွးေကြး ၾကာျမင့္ တယ္လို႔ဆိုတယ္။
၂။ မဟာသာ၀ဇၨံ ခိပၸ၀ိရာဂႏၲိ ၀ုစၥတိ။
ဥေစၧဒဒိ႒ိ အယူအစြဲကိုေတာ့ ၾကီးမားေသာ အျပစ္ရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ က်ေတာ့ လ်င္ျမန္လြယ္ကူတယ္လို႔ ဆိုတယ္။
ဒကာ။ ။ အျပစ္ေသးပံု၊ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ခက္ပံုနဲ႔ အျပစ္ၾကီးပံု စြန္႔လႊတ္ရ လြယ္ကူပံုတို႔ကိုလည္း ဒကာၾကီးတို႔ နားလည္ေအာင္ တိုတိုနဲ႔ပဲ ရွင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….သႆတဒိ႒ိသမားရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္က ခုဘ၀လည္းရွိတယ္၊ ေနာက္ဘ၀ေတြဆိုတာလည္းရွိတယ္၊ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးသုခ၊ မေကာင္းက်ိဳးဒုကၡ ဆိုတာလည္းရွိတယ္၊ ကုသိုလ္ကိုမ်ားမ်ားျပဳတယ္၊ အကုသိုလ္ကို နည္းပါးေအာင္ ေရွာင္ရွားတယ္၊ လူ နတ္ ျဗဟၼာေခၚတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ ခ်မ္းသာကိုေတာ့ အျမဲ သာယာ တပ္မက္ ႏွစ္သက္စြဲလမ္းေနတာပဲ၊ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားက ဘ၀ဒုကၡကို ေဟာၾကားေပတယ္လို႔ သူ႔ရဲ႕ဘ၀ေကာင္းစား ခံစံေရးကိုေတာ့ လ်င္ျမန္စြာ မပယ္စြန္႔ႏိုင္ဘူးတဲ့၊ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ကုသိုလ္ကံကို မ်ားမ်ားျပဳတယ္၊ အကုသိုလ္ကံကိုလည္း နည္းေအာင္လုပ္တယ္၊ အဲဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီ သႆတဒိ႒ိသမားရဲ႕ အျပစ္ဟာ ေသးငယ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္၊ ကဲ…..သေဘာက်ရဲ႕လား။
ဒကာ။ ။ သႆတဒိ႒ိကိုေတာ့ သေဘာေပါက္ပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ဥေစၧဒဒိ႒ိသမားရဲ႕ အျပစ္ၾကီးပံုနဲ႔ ၊ လြယ္လြယ္ ကၽြတ္လြယ္ပံုလည္း ရွင္းျပပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ ဥေစၧဒသမားရဲ႕အစြဲက ခုလက္ရွိဘ၀ တခုသာရွိသည္၊ ဘ၀တပါး ဆိုတာ မရွိ၊ အျခားဘ၀မွ ခု ဘ၀ျဖစ္လာတာကိုလည္း မယံု မသိ၊ ဘ၀တပါးသို႔ သြားေရာက္ ျဖစ္ရပံုလည္း မသိ မယံု။
ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ၊ မေကာင္းမႈအကုသိုလ္ကံရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡ ရရွိႏိုင္သည္ ဆိုတာကိုလည္း မသိ နားမလည္ဘူး။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို မျပဳမလုပ္၊ အကုသိုလ္ မေကာင္းမႈကိုေတာ့ ရဲရင့္စြာျပဳလုပ္သည္။
ဘ၀တပါးမရွိဟု စြဲယူထား၍ ဘ၀တပါး၌ ႏွစ္သက္ သာယာ ခင္မင္ ျဖစ္ခ်င္မႈလည္း သူ႔မွာ မရွိ မေတာင့္တ မစြဲလမ္းေခ်။ သူလုပ္သမွ် ကံေတြက အကုသိုလ္ကံေတြသာ မ်ားေသာေၾကာင့္ ဥေစၧဒဒိ႒ိ က ၾကီးေလးေသာ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္။
သို႔ေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ားက ဘ၀တပါးရွိပံုနဲ႔ ဆင္းရဲဒုကၡတို႔ကို ေဟာျပလိုက္ေသာအခါ သူ႔အယူကို လ်င္ျမန္စြာ စြန္႔ပစ္ႏိုင္သည္။ ဗုဒၶ၏ အယူ၀ါဒကို သက္၀င္ယံုၾကည္စြာ လက္ခံက်င့္ၾကံ ပြားမ်ား၍ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို လ်င္ျမန္စြာ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္သည္ဟု ဆိုထားသည္၊ အဲဒါ သႆတဒိ႒ိ ဥေစၧဒဒိ႒ိတို႔ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ပဲ၊ ကဲ…ရွင္းရဲ႕လား။
ဒကာ။ ။ ဥေစၧဒ က ခု လက္ရွိတခုသာ စြဲထားတာကိုး၊ သႆတ က ႏွစ္ဖက္စြဲ ဆိုေတာ့ကာ ရွင္းလင္းျပတ္သား၍ ႏွစ္သက္စြာ ခံယူပါတယ္ ဆရာေတာ္။
Sunday, September 12, 2010
ဗုဒၶေဂါတမဟာ အျငင္းအခံု သန္သလားတဲ့
ဗုဒၶေဂါတမဟာ အျငင္းအခံု သန္သလားတဲ့
ဒကာ။ ။ တခ်ိဳ႕ေသာ ၀ါဒရွင္ေတြက ဗုဒၶေဂါတမဟာ အလြန္အျငင္းသန္တယ္၊ သူ မေပၚခင္ လာရွိထားၾကတဲ့ အယူ၀ါဒအစြဲေတြကို ႏိုင္ေအာင္ျငင္းျပီးေတာ့ ဖ်က္စီးကာ အႏိုင္ေလွ်ာက္ယူေနတာပဲ။ သစၥကပရိဗိုဇ္စတဲ့ တကယ့္ပညာရွိျဗဟၼဏၾကီးေတြနဲ႔လည္း ျပိဳင္ျငင္းတာပဲ စသည္ျဖင့္ ေျပာသံၾကားရလို႔ပါ ဆရာေတာ္၊ ျမတ္စြာဘုရားဟာ အျငင္းသန္သလား။
ဆရာ။ ။ ဟင့္အင္း….ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဘယ္သူႏွင့္မွ မျငင္းခံုဘူး၊ အျငင္းအခံုကို ၀ါသနာႏွင့္တကြ ပယ္စြန္႔ျပီးသားပဲဟာ၊ ေဂါတမဘုရားမွာ ခႏၲီ၊ ေမတၱာ အျမဲတမ္းရွိေနတယ္၊ ဘုရားရွင္ကိုသာ လူေလာက နတ္ေလာကသားေတြက လာ လာျပီးျငင္းခံုၾကတာ ျဖစ္တယ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ရ။
ဒကာ။ ။ သစၥက ပရိဗိုဇ္ စတဲ့ ဒိ႒ိၾကီးေတြနဲ႔ ၀ါဒျပိဳင္ပြဲၾကီးေတြ လုပ္တာဟာ သူတို႔နဲ႔ ျငင္းခံုတာ မဟုတ္ဘူးလား ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ ျငင္းခံုတာက သူတို႔က၊ သူတို႔ကသာ ဘုရားကို ျပန္ျပန္ျငင္းေနၾကတာ၊ ျမတ္စြာဘုရားက ျငင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ အမွန္တရားကိုသာ ေျပာျပ ေျဖၾကားေပးေနတာပါ၊ ဒီျပႆနာနဲ႔စပ္ျပီး ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ ပုပၹသုတ္ ပါဠိေတာ္မွာ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူတာရွိတယ္။
(၁) နာဟံ ဘိကၡေဝ ေလာေကန ဝိဝဒါမိ။
(၂) ေလာေကဝ မယာ ဝိဝဒတိ။
(၃) န ဘိကၡေဝ ဓမၼဝါဒီ ေကနစိ ေလာကသၼႎ ဝိဝဒတိ။
(၁) ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားဟာ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါေခၚတဲ့ ေလာကသားအေပါင္းႏွင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ မျငင္းခံုပါဘူး။
(၂) ေလာကသားျဖစ္တဲ့ လူေတြ နတ္ေတြ ျဗဟၼာေတြ ကသာ ငါဘုရားႏွင့္ လာ လာ ျပိဳင္ဆိုင္ျငင္းခံုေနတာပါ။
(၃) ရဟန္းတို႔ အမွန္တရားကိုသာ ထုတ္ဆိုေဟာၾကား ေျပာျပသြားေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘယ္သူနဲ႔မွ ျပိဳင္ဆိုင္ ျငင္းခံုမႈ မျပဳပါတဲ့။
ဆိုလိုရင္းကေတာ့ အမွန္တရားကိုသာ ေျပာၾကား ေျပာၾကားေနေသာေၾကာင့္ အဲဒီ အမွန္တရား ေျပာၾကားေနတဲ့သူဟာ ဘယ္သူနဲ႔မွ ျငင္းခံုသည္ မမည္ပါဘူးလို႔ ဆိုတာပဲ၊ ကဲ…သေဘာက်ရဲ႕လား။
ဒကာ။ ။ မွန္တဲ့ဘက္ကေတာ့ အျမဲႏိုင္ေနတာပဲဟာ ျငင္းစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး၊ သေဘာက် ေက်နပ္ပါတယ္ ဆရာေတာ္။
အားထုတ္ျပဳလုပ္မႈ သခၤါရဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြတဲ့လား
အားထုတ္ျပဳလုပ္မႈ သခၤါရဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြတဲ့လား
ဒကာ။ ။ ဆရာအခ်ိဳ႕ေတြက ေဟာၾကားေနၾကပါတယ္။ “သေဗၺသခၤါရာ ဒုကၡာ” တဲ့။
သေဗၺ သခၤါရာ = ၾကိဳးစားအားထုတ္ ျပဳလုပ္ေနသမွ် အားလံုးတို႔ဟာ၊ ဒုကၡာ = ဆင္းရဲတို႔သာျဖစ္ကုန္၏။
အဲဒီလို ဘာသာျပန္ အနက္ေပးျပီးေတာ့ ခု, ဒါနျပဳလုပ္ ေပးလွဴေနၾကတာေတြ၊ သီလ - ထမင္း အငတ္ခံျပီး ဥပုသ္ေစာင့္ေနၾကတာေတြ၊ ဘာ၀နာ - အေညာင္းခံျပီးေတာ့ ကမၼ႒ာန္းတရား အားထုတ္ေနၾကတာေတြဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြသာ ျဖစ္တာ၊ ျပဳလုပ္သမွ်ေတြဟာ လက္ေတြ႔မုခ် ဒုကၡဆင္းရဲတာအမွန္ပဲ၊ စိတ္ပင္ပန္းခံျပီး ျပဳလုပ္အားထုတ္ မေနၾကနဲ႔၊ စိတ္ကို သူ႔တက္တိုင္း အျငိမ္းစား ထားမွ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ ေဟာေျပာေနၾကတာ မွန္ပါသလား ဆရာေတာ္၊ အေတာ့္ကိုပဲ ေခတ္စားေနတယ္ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ မမွန္ဘူး၊ အဲဒါ ငရဲမီးပံုထဲ အတူဆင္းဖို႔ အေဖာ္ေခၚေနတဲ့ သာသနာဖ်က္ စကားေတြသာျဖစ္တယ္၊ သခၤါရက ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
၁။ ျပဳလုပ္ရမည့္ အေၾကာင္းသခၤါရ = မဟာကုသိုလ္ ဉာဏသမၸယုတ္ ဝိဇၨာဉာဏ္ ဦးစီးတဲ့ သခၤါရမ်ိဳးနဲ႔ နိဗၺာန္ကို ဆႏၵျပဳျပီး ဒါန, သီလ, ဘာဝနာ ကုသိုလ္ကံေတြကို ျပဳလုပ္ရမည့္ အလုပ္သမားသခၤါရေတြျဖစ္ေတာ့ကာ အဲဒီ အလုပ္သမားသခၤါရေတြနဲ႔ ၀ိဇၨာဉာဏ္ဦးစီးျပီး ျပဳလုပ္သြားလို႔ရွိရင္ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာသုခကို မုခ်ရမွာပဲ၊ အဲဒါကို အေၾကာင္းသခၤါရ ေခၚတယ္၊ မုခ်ျပဳလုပ္ရမွာ၊ မလုပ္ဘဲ မေနရဘူး။
၂။ အျပဳခံသခၤါရ = (အ၀ိဇၨာ တဏွာ ဥပါဒါန္ ကိေလသ၀ဋ္ ဦးစီးျပီး ျပဳလုပ္တဲ့ အေၾကာင္းသခၤါရေၾကာင့္ ရလာတဲ့) အပါယ္ေကာင္ လူေကာင္ နတ္ေကာင္ ျဗဟၼာေကာင္ ေခၚတဲ့ ေလာကီရုပ္နာမ္ တရားစုေတြဟာလည္း သခၤါရ ေတြပဲ၊ အဲဒါကို ရည္စူးျပီးေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက “သေဗၺသခၤါရာ ဒုကၡာ” လို႔ ေဟာတာ။ သေဗၺသခၤါရာ = ေလာကီရုပ္နာမ္ အက်ိဳးတရားစု ဟူသမွ်တို႔သည္၊ ဒုကၡာ = မုခ် ဆင္းရဲတာ အမွန္ပါပဲတဲ့။
အဲဒီ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ေျပာင္းျပန္ေဇာက္ထိုးလုပ္ျပီး သာသနာဖ်က္ေကာင္ေတြရဲ႕ ေဟာေျပာတိုက္တြန္းခ်က္ကို ကံမြဲဉာဏ္နည္းတဲ့ သူပ်င္းတို႔က ၾကိဳက္ကာ လိုက္နာၾကတာေပါ့၊ ကုသိုလ္အလုပ္ မလုပ္ခ်င္သူေတြရဲ႕ ဘုရားေဟာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ စကားေတြသာျဖစ္တယ္၊ မမွန္ဘူး၊ မယံုနဲ႔၊ အပါယ္လား စကားေတြေနာ္၊ သာသနာဖ်က္အသင္းထဲ ပါသြားလိမ့္မည္၊ မီးပံုထဲ အေဖာ္ေခၚေနၾကတာ။
ဒကာ။ ။ နားလည္ပါျပီ ဘုရား၊ သခၤါရ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား နားမလည္ၾကလို႔ လြဲမွားကုန္တာပဲ ဆရာေတာ္၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား၊ အမွန္သိပါျပီ၊ မီးပံုထဲ အေဖာ္ခုန္မဆင္းေတာ့ပါဘူး။
Friday, September 10, 2010
အနာဂါမ္၏အရိုးမ်ား ဓာတ္ေတာ္ ျဖစ္ႏိုင္သလား
အနာဂါမ္၏အရိုးမ်ား ဓာတ္ေတာ္ ျဖစ္ႏိုင္သလား
ဒကာ။ ။ ပကၠဳသာတိမင္းၾကီးဟာ ဘုရားနဲ႔ေတြ႔ အနာဂါမ္ျဖစ္ ရဟန္းျပဳဖို႔ သကၤန္းပရိကၡရာ ရွာေဖြရင္း ႏြားေ၀ွ႔၍ စုတိက်သြားေတာ့ ဗိမၺိသာရမင္းၾကီးက အေလာင္းေတာ္ယူကာ ေကာင္းစြာမီးသျဂႋဳဟ္ျပီး ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ေကာက္ယူ၍ ေစတီတည္ထား ကိုးကြယ္တယ္လို႔ ေဟာေျပာေနၾကတာ မွန္သလား ဆရာေတာ္၊ အနာဂါမ္က ဓာတ္ေတာ္က်ႏိုင္ပါသလား၊ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ ရွင္းျပပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း….ဒီကလည္း အပိုမေျပာတတ္ဘူး၊ တိုတိုတိတိသမားပဲ၊ အမွန္ကေတာ့ ဓာတ္ေတာ္ဆိုတာ ကိေလသာလံုး၀မရွိ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေတာ္မူၾကတဲ့ ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔ရဲ႕ အသားေတာ္ အေသြးေတာ္ အရိုးေတာ္ ဆံေတာ္ ေမြးညင္းေတာ္တို႔က ျပာမက်ဘဲ အလံုးအခဲကေလးေတြျဖစ္ကာ တည္ေနတာကို ဓာတ္ေတာ္ လို႔ ေခၚတာပဲ။ အဲဒီ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ကိုးကြယ္တည္ထား ၾကည္ညိဳေလးစား ပူေဇာ္မႈမ်ား ျပဳၾကရမည္၊ လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာအထိ အက်ိဳးစီးပြားသံုးပါးကို ရႏိုင္သည္ဟု ပိဋကတ္ေတာ္မွာ လာရွိတယ္။
ပကၠဳသာတိမင္းၾကီးကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္နာယူျပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ ၀ိပႆနာတရားရႈမွတ္ပြားမ်ားလိုက္တာ အနာဂါမိဖိုလ္အထိ ရသြားတယ္၊ ဒီေတာ့ ရဟန္းအျဖစ္ ရယူႏိုင္ရန္ ဘုရားထံေလွ်ာက္ထားတယ္၊ သူက သကၤန္း ပရိကၡရာ မေပးလွဴခဲ့ဖူးလို႔ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္း အျဖစ္ကို မရႏိုင္တဲ့အတြက္ ရဟန္းပရိကၡရာ ထြက္ရွာရင္း ႏြားေ၀ွ႔ခံရ စုတိက်သြားေတာ့ သုဒၶၶါ၀ါသ ျဗဟၼာ့ဘံုကို ေရာက္ေရာက္ျခင္း အရဟတၱမဂ္ဖိုလ္ရျပီး ရဟႏၲာၾကီးျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ သူ႔ကို ရဟႏၲာလို႔ ေခၚဆိုႏိုင္တယ္၊ သူ႔ရဲ႕ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ေစတီတည္ထား ကိုးကြယ္ထိုက္တယ္လို႔ ပိဋကတ္ေတာ္က…..
ကုလပုတၱႆ သရီရကိစၥံ ကတြာ ဓာတုေယာ အာဒါယ ေစတိယံ ပတိ႒ာေပသိ။ လို႔ လာရွိတယ္၊ ရွင္းရဲ႕လား၊ အဲဒါဟာ ပိဋကတ္ေတာ္ရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ တိုတိုပဲ။
ဒကာ။ ။ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ မင္းၾကီးက စုတိလည္းက် သုဒၶါ၀ါသျဗဟၼာ ရဟႏၲာၾကီးလည္း ျဖစ္သြားတာကိုး၊ ေက်နပ္စြာနဲ႔ ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ဘုရား။
သုဘရာဇာလား အသုဘရာဇာလား
သုဘရာဇာလား အသုဘရာဇာလား
ဒကာ။ ။ သုသာန္ သခ်ႋဳင္းက ေစာင့္ျပီးေတာ့ ေရာက္လာတဲ့ သူေသေကာင္ေတြကို ေျမတူးျမွဳပ္ႏွံမီးသျဂႋဳဟ္ျပဳလုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြကို သုဘရာဇာလို႔ ဘာလို႔ေခၚဆိုတာလဲ ဆရာေတာ္။
သူတို႔အလုပ္က အသုဘအလုပ္ေတြကို ေျမတူးျမွဳပ္ႏွံ မီးရႈိ႕ျခင္း ျပဳလုပ္ေနရတဲ့ဟာပဲ၊ သုဘမွမဟုတ္တာ ေျဖၾကားပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ ဟုတ္တယ္၊ ဒကာၾကီးတို႔ရဲ႕ အမွတ္သညာကေတာ့ မတင့္တယ္တဲ့ အပုပ္ေကာင္ သူေသေကာင္ အသုဘလို႔ အမွန္မွတ္တာပဲ၊ အစြဲဒိ႒ိကလည္း အသုဘအပုပ္ေကာင္လို႔ အမွန္စြဲယူတာပဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ဒီအေကာင္ပုပ္ကို သုသာန္ထုတ္ကာ စြန္႔ပစ္ၾကတာေပါ့။
သူတို႔ကေတာ့ သည္သူေသေကာင္ေတြ မ်ားမ်ားလာမွ လုပ္ခေငြေတြ မ်ားမ်ားရမွာမို႔ အဲဒီ အေသေကာင္ အပုပ္ေကာင္ေတြကို သုဘ တင့္တယ္တယ္လို႔ သညာဝိပၸလႅာသနဲ႔ မွတ္တယ္၊ သုဘ တင့္တယ္တယ္လို႔ ဒိ႒ိဝိပၸလႅာသနဲ႔ စြဲယူထားတယ္၊ သုဘ တင့္တယ္တယ္လို႔ စိတၱဝိပၸလႅာသနဲ႔ သိေနတယ္၊ အဲဒီ ဝိပၸလႅာသသံုးပါးနဲ႔ သူတို႔က သုဘလို႔ မွတ္ယူ စြဲသိေနၾကတာ။
ရာဇာဆိုတာက (ရဥၨတိ = ႏွစ္သက္တတ္၏၊ ဣတိ = ထို႔ေၾကာင့္၊ ရာဇာ = ရာဇာမည္၏တဲ့) အဲဒီ အသုဘေကာင္ေတြ မ်ားမ်ားလာေလ ႏွစ္သက္ေလပဲ၊ အဲဒါ့ေၾကာင့္ ပါဠိလို သူတို႔ကို သုဘရာဇာလို႔ ေခၚတာျဖစ္တယ္။ ေသာတာပန္မ လင္ယူသားေမြး ေစ်းေရာင္းသလိုေပါ့၊ ဝိပၸလႅာသ သေဘာေတြနဲ႔ ေခၚဆိုတာ ျဖစ္တယ္။
ေတာ္ေတာ္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေမးတဲ့ ဒကာၾကီးေတြပဲ။ ကဲ…ေက်နပ္ရဲ႕လား။
ဒကာ။ ။ ဆရာေတာ္က ျမန္မာအဘိဓာန္က်မ္းျပဳတဲ့ ဆရာေတာ္မို႔ သုဘရာဇာဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ပုဒ္ရဲ႕ အနက္သေဘာကို ေမးရတာပါဘုရား၊ ေက်နပ္လွပါတယ္ ဆရာေတာ္။
Monday, September 6, 2010
စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာ ပရမတၱတရား ဟုတ္ရဲ႕လား
စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာ ပရမတၱတရား ဟုတ္ရဲ႕လား
ဒကာ။ ။ “စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ေလးတန္ ပရမတ္” ဟု လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား ပရမတၱတရားေလးပါးကို သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာ ပရမတၱတရား မဟုတ္ဘူး၊ ပညတ္သာျဖစ္တယ္လို႔ ဆရာအခ်ိဳ႕က ဆိုၾကပါတယ္၊ ဘယ္ဟာကို အမွန္ယူရမွာလဲ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း…ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး မွန္တာခ်ည္းပဲလို႔ မွတ္ယူရမည္။
ဒကာ။ ။ အမွန္ယူပံုကို အနည္းငယ္ ရွင္းျပေပးပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဘယ္လိုမွန္တာလဲ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ပရမတ္ဆိုတာက (၁) အေျပာပရမတ္၊ (၂) သေဘာပရမတ္၊ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာက အမည္နာမ အေျပာပရမတ္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ ပရမတ္ အမည္ကို ေဖာ္ထုတ္မေျပာဘဲနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ပရမတ္တရားရဲ႕ အမည္နာမကေလးေတြကို သတၱဝါမ်ားနားလည္ေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာရလို႔ အေျပာပရမတ္လို႔ ဆိုရင္လည္း မွန္တာပဲ။
ဟာ…စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္….ဆိုတာ အမည္နာမ ပညတ္သာျဖစ္တယ္၊ ပရမတ္မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆိုရင္လည္း မွန္တာပဲ၊ အမည္ပညတ္ေတြပဲကိုး။
ပရမတ္ အစစ္ဆိုတာက သူ႔ရဲ႕ျပီးစီးမႈသေဘာတရား ကိရိယာကေလး သက္သက္မွ်ကိုသာ ယူရတာျဖစ္တယ္။
ဒကာ။ ။ ေပၚလြင္ေအာင္ ရွင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဒကာၾကီးနားလည္ေအာင္ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ေပါ့ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ စိတ္ပရမတ္ ဆိုတာက အာရံုကိုသိျခင္း၊ ညြတ္ျခင္း သေဘာကေလး သက္သက္မွ်ကိုသာ ဆိုတာ၊ စိတ္ဟာ ပညတ္ အမည္မွ်သာပဲ။
ေစတသိက္ေတြထဲကလည္း ေဝဒနာဟာ ပညတ္အမည္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္က ခံစားျခင္းသေဘာ ကိရိယာကေလးမွ်သာ ျဖစ္တယ္။
သညာဟာလည္း ပညတ္အမည္သာပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ မွတ္သားျခင္းသေဘာ ကိရိယာကေလးကို ဆိုတာ ျဖစ္တယ္။
ေစတနာေစတသိက္ ဆိုတာလည္း နာမပညတ္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ အလုပ္ျဖစ္မႈ ေစ့ေဆာ္ျခင္းသေဘာ ကေလးမွ်သာ ျဖစ္တယ္။
ရုပ္ဆိုတာလည္း နာမပညတ္မွ်သာပဲ၊ ပရမတ္အစစ္က ေဖါက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈ သေဘာ ကေလးမွ် သက္သက္ပဲ။
နိဗၺာန္ဆိုတာလည္း အမည္ပညတ္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ နိစၥ သုခ အျမဲျငိမ္းေအးခ်မ္းသာမႈ သေဘာ ကုိဆိုတာပဲ၊ ကဲ….ေက်နပ္ရဲ႕လား၊ ပရမတ္ဆိုတာ အမည္နာမ အထည္ျဒပ္ မရွိဘူး၊ သေဘာကေလးသက္သက္ကို ယူရတယ္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ သေဘာေပါက္ ေက်နပ္ပါျပီ ဆရာေတာ္။
ဒကာ။ ။ “စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ေလးတန္ ပရမတ္” ဟု လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား ပရမတၱတရားေလးပါးကို သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာ ပရမတၱတရား မဟုတ္ဘူး၊ ပညတ္သာျဖစ္တယ္လို႔ ဆရာအခ်ိဳ႕က ဆိုၾကပါတယ္၊ ဘယ္ဟာကို အမွန္ယူရမွာလဲ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း…ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး မွန္တာခ်ည္းပဲလို႔ မွတ္ယူရမည္။
ဒကာ။ ။ အမွန္ယူပံုကို အနည္းငယ္ ရွင္းျပေပးပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဘယ္လိုမွန္တာလဲ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ပရမတ္ဆိုတာက (၁) အေျပာပရမတ္၊ (၂) သေဘာပရမတ္၊ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတာက အမည္နာမ အေျပာပရမတ္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ ပရမတ္ အမည္ကို ေဖာ္ထုတ္မေျပာဘဲနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ပရမတ္တရားရဲ႕ အမည္နာမကေလးေတြကို သတၱဝါမ်ားနားလည္ေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာရလို႔ အေျပာပရမတ္လို႔ ဆိုရင္လည္း မွန္တာပဲ။
ဟာ…စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္ နိဗၺာန္….ဆိုတာ အမည္နာမ ပညတ္သာျဖစ္တယ္၊ ပရမတ္မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆိုရင္လည္း မွန္တာပဲ၊ အမည္ပညတ္ေတြပဲကိုး။
ပရမတ္ အစစ္ဆိုတာက သူ႔ရဲ႕ျပီးစီးမႈသေဘာတရား ကိရိယာကေလး သက္သက္မွ်ကိုသာ ယူရတာျဖစ္တယ္။
ဒကာ။ ။ ေပၚလြင္ေအာင္ ရွင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဒကာၾကီးနားလည္ေအာင္ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ေပါ့ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ စိတ္ပရမတ္ ဆိုတာက အာရံုကိုသိျခင္း၊ ညြတ္ျခင္း သေဘာကေလး သက္သက္မွ်ကိုသာ ဆိုတာ၊ စိတ္ဟာ ပညတ္ အမည္မွ်သာပဲ။
ေစတသိက္ေတြထဲကလည္း ေဝဒနာဟာ ပညတ္အမည္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္က ခံစားျခင္းသေဘာ ကိရိယာကေလးမွ်သာ ျဖစ္တယ္။
သညာဟာလည္း ပညတ္အမည္သာပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ မွတ္သားျခင္းသေဘာ ကိရိယာကေလးကို ဆိုတာ ျဖစ္တယ္။
ေစတနာေစတသိက္ ဆိုတာလည္း နာမပညတ္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ အလုပ္ျဖစ္မႈ ေစ့ေဆာ္ျခင္းသေဘာ ကေလးမွ်သာ ျဖစ္တယ္။
ရုပ္ဆိုတာလည္း နာမပညတ္မွ်သာပဲ၊ ပရမတ္အစစ္က ေဖါက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈ သေဘာ ကေလးမွ် သက္သက္ပဲ။
နိဗၺာန္ဆိုတာလည္း အမည္ပညတ္ပဲ၊ ပရမတ္အစစ္ကေတာ့ နိစၥ သုခ အျမဲျငိမ္းေအးခ်မ္းသာမႈ သေဘာ ကုိဆိုတာပဲ၊ ကဲ….ေက်နပ္ရဲ႕လား၊ ပရမတ္ဆိုတာ အမည္နာမ အထည္ျဒပ္ မရွိဘူး၊ သေဘာကေလးသက္သက္ကို ယူရတယ္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ သေဘာေပါက္ ေက်နပ္ပါျပီ ဆရာေတာ္။
သႆတဒိ႒ိ ယူစြဲပံု တိုတိုကေလးေမး။ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ယူပံု တိုတိုကေလးေမး
သႆတဒိ႒ိ ယူစြဲပံု တိုတိုကေလးေမး
ဒကာ။ ။ သႆတဒိ႒ိသမားတို႔ရဲ႕ ယူစြဲပံု အလြယ္ဆံုးတိုတိုနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ပါဠိ အေထာက္အထားကေလးနဲ႔ ရွင္းျပေပးပါဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အဲဒီ….သႆတဒိ႒ိသမားတို႔ ယူစြဲပံုက အတၱေခၚတဲ့ အသက္ေကာင္ ငါေကာင္ကေလးဟာ ကိုယ္ထဲမွာ အျမဲရွိေနတယ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ မေသမပ်က္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္စြဲယူ မွတ္ေနၾကတယ္၊ ပါဠိအေထာက္အထားကေတာ့ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္မွာ….
ယထာ ဂါမေတာ နိကၡမၼ၊ အညံ ဂါမံ ပဝိသတိ။
ဧဝေမဝစ ေသာ ဇီေဝါ၊ အညံ ကာယံ ပဝိသတိ။
တစ္ရြာမွ ထြက္သြားေသာ သူတေယာက္ဟာ ေနာက္တရြာကို ဝင္သြားသလို အဲဒီအတိုင္းဘဲ၊ ဇီဝေခၚတဲ့ အသက္ေကာင္ ငါေကာင္ကေလးဟာလည္း ဒီခႏၶာကိုယ္ထဲက ေနျပီးေတာ့ ထြက္သြားကာ တပါးေသာ ကိုယ္ထဲ ဝင္သြားျပန္တယ္။
အဲဒီလို သည္ကိုယ္မေကာင္း ဟိုကိုယ္ေျပာင္းနဲ႔ ကိုယ္အေဟာင္းေတြ စြန္႔စြန္႔ျပီး အသစ္အသစ္ထဲ ေျပာင္းေျပာင္းေနတဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေသမေပ်ာက္တဲ့ အတၱေကာင္ ဇီဝေကာင္ လိပ္ျပာေကာင္ ကေလးရွိေနတယ္လို႔ ယူစြဲေနတာဟာ သႆတဒိ႒ိ အယူအစြဲပဲ၊ ကဲ…သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ သူကခ်ည္း ဒုကၡေပးေနတာ၊ အဲဒါ အၾကမ္းဖ်င္း လူတိုင္းသိ အေျဖပဲ။
ဒကာ။ ။ သေဘာေပါက္ပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ တယ္လည္းခိုင္ျမဲတဲ့ အတၱစြဲပဲေနာ္၊ ဒီ အတၱက ေနရာတကာ လိုက္ပါေနတာပဲကိုး။
ဥေစၧဒဒိ႒ိ ယူပံု တိုတိုကေလးေမး
ဒကာ။ ။ ဥေစၧဒိ႒ိ ယူစြဲပံုကို တိုတိုကေလးနဲ႔ လူတိုင္းနားလည္ေအာင္ အကိုးအကား သာဓကမ်ားျပျပီး ရွင္းေပးပါ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….သူ႔အယူကေတာ့ တဘဝစံ သက္သက္ပဲ စြဲယူထားတာျဖစ္တယ္၊ ဣတိဝုတၱ ပါဠိေတာ္မ်ားမွာေတာ့…..
အယံ အတၱာ ကာယႆ ေဘဒါ ဥေစၧိဇၨတိ၊
ဝိနႆတိ န ေဟာတိ ပရံ မရဏာ။
ဤကိုယ္ေကာင္ သတၱဝါေကာင္ အတၱေကာင္ဟာ ေသေသာအခါ၌ ပ်က္စီးျပဳန္းတီးလ်က္ ေသျပီးေတာ့ ေနာက္တခါ ျပန္မျဖစ္ေတာ့ဘူးတဲ့။ အဲဒါ ဥေစၧဒဝါဒီတို႔ အယူပဲ၊ ေနာက္ထပ္ ေျပာစရာမရွိဘူး၊ ဆက္မေမးနဲ႔ေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ယူစြဲထားတယ္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ မေျပာေတာ့ပါဘူး ဆရာေတာ္၊ ရိပ္စားမိပါျပီ၊ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒေတြပဲ၊ တဘဝထဲသာ စြဲယူထားတာကိုး။
ဒကာ။ ။ သႆတဒိ႒ိသမားတို႔ရဲ႕ ယူစြဲပံု အလြယ္ဆံုးတိုတိုနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ပါဠိ အေထာက္အထားကေလးနဲ႔ ရွင္းျပေပးပါဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အဲဒီ….သႆတဒိ႒ိသမားတို႔ ယူစြဲပံုက အတၱေခၚတဲ့ အသက္ေကာင္ ငါေကာင္ကေလးဟာ ကိုယ္ထဲမွာ အျမဲရွိေနတယ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ မေသမပ်က္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္စြဲယူ မွတ္ေနၾကတယ္၊ ပါဠိအေထာက္အထားကေတာ့ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္မွာ….
ယထာ ဂါမေတာ နိကၡမၼ၊ အညံ ဂါမံ ပဝိသတိ။
ဧဝေမဝစ ေသာ ဇီေဝါ၊ အညံ ကာယံ ပဝိသတိ။
တစ္ရြာမွ ထြက္သြားေသာ သူတေယာက္ဟာ ေနာက္တရြာကို ဝင္သြားသလို အဲဒီအတိုင္းဘဲ၊ ဇီဝေခၚတဲ့ အသက္ေကာင္ ငါေကာင္ကေလးဟာလည္း ဒီခႏၶာကိုယ္ထဲက ေနျပီးေတာ့ ထြက္သြားကာ တပါးေသာ ကိုယ္ထဲ ဝင္သြားျပန္တယ္။
အဲဒီလို သည္ကိုယ္မေကာင္း ဟိုကိုယ္ေျပာင္းနဲ႔ ကိုယ္အေဟာင္းေတြ စြန္႔စြန္႔ျပီး အသစ္အသစ္ထဲ ေျပာင္းေျပာင္းေနတဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေသမေပ်ာက္တဲ့ အတၱေကာင္ ဇီဝေကာင္ လိပ္ျပာေကာင္ ကေလးရွိေနတယ္လို႔ ယူစြဲေနတာဟာ သႆတဒိ႒ိ အယူအစြဲပဲ၊ ကဲ…သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ သူကခ်ည္း ဒုကၡေပးေနတာ၊ အဲဒါ အၾကမ္းဖ်င္း လူတိုင္းသိ အေျဖပဲ။
ဒကာ။ ။ သေဘာေပါက္ပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ တယ္လည္းခိုင္ျမဲတဲ့ အတၱစြဲပဲေနာ္၊ ဒီ အတၱက ေနရာတကာ လိုက္ပါေနတာပဲကိုး။
ဥေစၧဒဒိ႒ိ ယူပံု တိုတိုကေလးေမး
ဒကာ။ ။ ဥေစၧဒိ႒ိ ယူစြဲပံုကို တိုတိုကေလးနဲ႔ လူတိုင္းနားလည္ေအာင္ အကိုးအကား သာဓကမ်ားျပျပီး ရွင္းေပးပါ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….သူ႔အယူကေတာ့ တဘဝစံ သက္သက္ပဲ စြဲယူထားတာျဖစ္တယ္၊ ဣတိဝုတၱ ပါဠိေတာ္မ်ားမွာေတာ့…..
အယံ အတၱာ ကာယႆ ေဘဒါ ဥေစၧိဇၨတိ၊
ဝိနႆတိ န ေဟာတိ ပရံ မရဏာ။
ဤကိုယ္ေကာင္ သတၱဝါေကာင္ အတၱေကာင္ဟာ ေသေသာအခါ၌ ပ်က္စီးျပဳန္းတီးလ်က္ ေသျပီးေတာ့ ေနာက္တခါ ျပန္မျဖစ္ေတာ့ဘူးတဲ့။ အဲဒါ ဥေစၧဒဝါဒီတို႔ အယူပဲ၊ ေနာက္ထပ္ ေျပာစရာမရွိဘူး၊ ဆက္မေမးနဲ႔ေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ယူစြဲထားတယ္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ မေျပာေတာ့ပါဘူး ဆရာေတာ္၊ ရိပ္စားမိပါျပီ၊ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒေတြပဲ၊ တဘဝထဲသာ စြဲယူထားတာကိုး။
စ်ာန္ရတိုင္း စ်ာန္ပ်ံႏိုင္သလား။ ကမၼ႒ာန္းတရားတိုင္း စ်ာန္ရႏိုင္သလား
စ်ာန္ရတိုင္း စ်ာန္ပ်ံႏိုင္သလား
ဒကာ။ ။ စ်ာန္ပ်ံတယ္ စ်ာန္ပ်ံတယ္ဆိုတာ စ်ာန္ရရင္ စ်ာန္ပ်ံႏိုင္တာပဲ မဟုတ္လား ဆရာေတာ္၊ တခ်ိဳ႕က စ်ာန္ရတိုင္း စ်ာန္မပ်ံႏိုင္ဘူး ေျပာၾကလို႔ပါ။
ဆရာ။ ။ အင္း…စ်ာန္က ပ်ံႏိုင္တာမွ မဟုတ္ဘဲဟာ၊ အဘိညာဥ္တန္ခိုးနဲ႔ ပ်ံတာ၊ စ်ာန္ရေတာ့ စ်ာန္ပဲရွိမွာေပါ့၊ မပ်ံႏိုင္ပါဘူး။
ဒကာ။ ။ ဒကာၾကီးတို႔ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဒီအေျဖစကားဟာ ဒကာၾကီးတို႔ နားထဲမ၀င္ဘူး။
ဆရာ။ ။ စ်ာန္ဆိုတဲ့ သမာဓိအလုပ္က ပထမ စ်ာန္ကစျပီး ပဥၥမစ်ာန္အထိ ငါးမ်ိဳးရွိတယ္၊ အဲဒီငါးမ်ိဳးထဲမွာ ပဥၥမစ်ာန္ဟာ တန္ခိုးအၾကီးဆံုးပဲ၊ တန္ခိုးကို အေထာက္အပံ့ေပး စီရင္ႏိုင္တဲ့ ပဥၥမစ်ာန္မ်ိဳးကို ရထားရင္ ေလာကၾကီးထဲမွာ ကိုယ္ထင္ရာ ျဖစ္စတမ္းပဲ။
ဒကာ။ ။ ကိုယ္ထင္ရာျဖစ္စတမ္းဆိုတာေလးကို ရွင္းျပပါဦး ဘုရား၊ ရႈပ္သထက္ရႈပ္ကုန္ျပီ။
ဆရာ။ ။ မိမိပြားမ်ားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းတရား အာရံုထဲမွာ သမာဓိအားက အထြတ္အထိပ္ေရာက္ကာ တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ စီရင္ႏိုင္တဲ့ ဣဒၶိဝိဓ အဘိညာဥ္ကိစၥတပ္တဲ့ ပဥၥမစ်ာန္မ်ိဳး ရရွိထားေသာ ေယာဂီဟာ အဲဒီ ပဥၥမစ်ာန္နဲ႔ ယွဥ္ျပီးေတာ့ျဖစ္တဲ့ အဘိညာဥ္ဣဒၶိတန္ခိုးနဲ႔ လိုရာအရပ္ကိုသြားႏိုင္တယ္၊ လိုရာအသံကို ၾကားႏိုင္တယ္၊ သူတပါးစိတ္အစဥ္ကို သိႏိုင္ျခင္း၊ ေရွးဘဝက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြ သိႏိုင္ျခင္း ဆိုတဲ့ ေလာကီအဘိညာဥ္ ငါးပါးကို ဆိုတာပဲ၊ အဲဒီ အဘိညာဥ္တန္ခိုးေတြကို လူေတြက စ်ာန္ပ်ံတယ္ စသည္ျဖင့္ အမွားမွားေတြ ေျပာေနၾကတာျဖစ္တယ္၊ ကဲ…ရွင္းျပီလား။
ဒကာ။ ။ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ အမွန္က စ်ာန္နဲ႔စပ္တဲ့ အဘိညာဥ္တန္ခိုးေတြကိုး၊ ခုမွပဲ ကြဲျပားေတာ့တယ္။
ကမၼ႒ာန္းတရားတိုင္း စ်ာန္ရႏိုင္သလား
ဒကာ။ ။ ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ၾကိဳးစားရင္ စ်ာန္ရတာပဲ မဟုတ္လား၊ တခ်ိဳ႕က ကမၼ႒ာန္းတိုင္း စ်ာန္ရတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကလို႔ပါ၊ ရွင္းျပပါဦးဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း…ဟုတ္သားပဲ၊ စ်ာန္မရႏိုင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းတရားဆိုတာ ရွိတယ္ေလ။
ဒကာ။ ။ ရွင္းျပေပးပါဦးဆရာေတာ္၊ တိုတိုနဲ႔ နားလည္ေအာင္ပါဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…ကမၼ႒ာန္းေလးဆယ္ထဲမွာ (၁) ဗုဒၶါႏုႆတိ။ (၂) ဓမၼာႏုႆတိ။ (၃) သံဃာႏုႆတိ။ (၄) သီလာႏုႆတိ။ (၅) စာဂါႏုႆတိ။ (၆) ေဒဝတာႏုႆတိ။ (၇) ဥပသမာႏုႆတိ။ (၈) မရဏာႏုႆတိ။ (၉) အာဟာေရပဋိကူလသညာ။ (၁၀) စတုဓာတုဝဝတၳာန္၊ အဲဒီ ကမၼ႒ာန္းဆယ္ပါးကို အားထုတ္ပြားမ်ားတဲ့ ေယာဂီဟာ စ်ာန္မရႏိုင္ဘူးတဲ့၊ မဂ္ဖိုလ္ေတာ့ နီးစပ္တယ္။
စ်ာန္ရႏိုင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းကေတာ့ ကသိုဏ္းဆယ္ပါး၊ အသုဘဆယ္ပါး၊ ကာယဂတာသတိ တပါး၊ အာနာပါနႏုႆတိ တပါး၊ ျဗဟၼဝိဟာရ ေလးပါး၊ အာရုပၸ ေလးပါး၊ အဲဒီ ကမၼ႒ာန္းသံုးဆယ္ကေတာ့ စ်ာန္ကိုရႏိုင္တယ္တဲ့၊ လြယ္လြယ္နဲ႔သိခ်င္ရင္ သျဂႋဳဟ္က်မ္းမွာၾကည့္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ဒီလို လြယ္လြယ္နဲ႔ ခြဲျခမ္း သိရလို႔ ဝမ္းသာလွပါတယ္ ဆရာေတာ္။
ဒကာ။ ။ စ်ာန္ပ်ံတယ္ စ်ာန္ပ်ံတယ္ဆိုတာ စ်ာန္ရရင္ စ်ာန္ပ်ံႏိုင္တာပဲ မဟုတ္လား ဆရာေတာ္၊ တခ်ိဳ႕က စ်ာန္ရတိုင္း စ်ာန္မပ်ံႏိုင္ဘူး ေျပာၾကလို႔ပါ။
ဆရာ။ ။ အင္း…စ်ာန္က ပ်ံႏိုင္တာမွ မဟုတ္ဘဲဟာ၊ အဘိညာဥ္တန္ခိုးနဲ႔ ပ်ံတာ၊ စ်ာန္ရေတာ့ စ်ာန္ပဲရွိမွာေပါ့၊ မပ်ံႏိုင္ပါဘူး။
ဒကာ။ ။ ဒကာၾကီးတို႔ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဒီအေျဖစကားဟာ ဒကာၾကီးတို႔ နားထဲမ၀င္ဘူး။
ဆရာ။ ။ စ်ာန္ဆိုတဲ့ သမာဓိအလုပ္က ပထမ စ်ာန္ကစျပီး ပဥၥမစ်ာန္အထိ ငါးမ်ိဳးရွိတယ္၊ အဲဒီငါးမ်ိဳးထဲမွာ ပဥၥမစ်ာန္ဟာ တန္ခိုးအၾကီးဆံုးပဲ၊ တန္ခိုးကို အေထာက္အပံ့ေပး စီရင္ႏိုင္တဲ့ ပဥၥမစ်ာန္မ်ိဳးကို ရထားရင္ ေလာကၾကီးထဲမွာ ကိုယ္ထင္ရာ ျဖစ္စတမ္းပဲ။
ဒကာ။ ။ ကိုယ္ထင္ရာျဖစ္စတမ္းဆိုတာေလးကို ရွင္းျပပါဦး ဘုရား၊ ရႈပ္သထက္ရႈပ္ကုန္ျပီ။
ဆရာ။ ။ မိမိပြားမ်ားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းတရား အာရံုထဲမွာ သမာဓိအားက အထြတ္အထိပ္ေရာက္ကာ တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ စီရင္ႏိုင္တဲ့ ဣဒၶိဝိဓ အဘိညာဥ္ကိစၥတပ္တဲ့ ပဥၥမစ်ာန္မ်ိဳး ရရွိထားေသာ ေယာဂီဟာ အဲဒီ ပဥၥမစ်ာန္နဲ႔ ယွဥ္ျပီးေတာ့ျဖစ္တဲ့ အဘိညာဥ္ဣဒၶိတန္ခိုးနဲ႔ လိုရာအရပ္ကိုသြားႏိုင္တယ္၊ လိုရာအသံကို ၾကားႏိုင္တယ္၊ သူတပါးစိတ္အစဥ္ကို သိႏိုင္ျခင္း၊ ေရွးဘဝက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြ သိႏိုင္ျခင္း ဆိုတဲ့ ေလာကီအဘိညာဥ္ ငါးပါးကို ဆိုတာပဲ၊ အဲဒီ အဘိညာဥ္တန္ခိုးေတြကို လူေတြက စ်ာန္ပ်ံတယ္ စသည္ျဖင့္ အမွားမွားေတြ ေျပာေနၾကတာျဖစ္တယ္၊ ကဲ…ရွင္းျပီလား။
ဒကာ။ ။ ရွင္းပါျပီ ဆရာေတာ္၊ အမွန္က စ်ာန္နဲ႔စပ္တဲ့ အဘိညာဥ္တန္ခိုးေတြကိုး၊ ခုမွပဲ ကြဲျပားေတာ့တယ္။
ကမၼ႒ာန္းတရားတိုင္း စ်ာန္ရႏိုင္သလား
ဒကာ။ ။ ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ၾကိဳးစားရင္ စ်ာန္ရတာပဲ မဟုတ္လား၊ တခ်ိဳ႕က ကမၼ႒ာန္းတိုင္း စ်ာန္ရတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာေနၾကလို႔ပါ၊ ရွင္းျပပါဦးဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း…ဟုတ္သားပဲ၊ စ်ာန္မရႏိုင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းတရားဆိုတာ ရွိတယ္ေလ။
ဒကာ။ ။ ရွင္းျပေပးပါဦးဆရာေတာ္၊ တိုတိုနဲ႔ နားလည္ေအာင္ပါဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…ကမၼ႒ာန္းေလးဆယ္ထဲမွာ (၁) ဗုဒၶါႏုႆတိ။ (၂) ဓမၼာႏုႆတိ။ (၃) သံဃာႏုႆတိ။ (၄) သီလာႏုႆတိ။ (၅) စာဂါႏုႆတိ။ (၆) ေဒဝတာႏုႆတိ။ (၇) ဥပသမာႏုႆတိ။ (၈) မရဏာႏုႆတိ။ (၉) အာဟာေရပဋိကူလသညာ။ (၁၀) စတုဓာတုဝဝတၳာန္၊ အဲဒီ ကမၼ႒ာန္းဆယ္ပါးကို အားထုတ္ပြားမ်ားတဲ့ ေယာဂီဟာ စ်ာန္မရႏိုင္ဘူးတဲ့၊ မဂ္ဖိုလ္ေတာ့ နီးစပ္တယ္။
စ်ာန္ရႏိုင္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းကေတာ့ ကသိုဏ္းဆယ္ပါး၊ အသုဘဆယ္ပါး၊ ကာယဂတာသတိ တပါး၊ အာနာပါနႏုႆတိ တပါး၊ ျဗဟၼဝိဟာရ ေလးပါး၊ အာရုပၸ ေလးပါး၊ အဲဒီ ကမၼ႒ာန္းသံုးဆယ္ကေတာ့ စ်ာန္ကိုရႏိုင္တယ္တဲ့၊ လြယ္လြယ္နဲ႔သိခ်င္ရင္ သျဂႋဳဟ္က်မ္းမွာၾကည့္။
ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ဒီလို လြယ္လြယ္နဲ႔ ခြဲျခမ္း သိရလို႔ ဝမ္းသာလွပါတယ္ ဆရာေတာ္။
ကမၻာေလာကၾကီးကို ဖန္ဆင္းေပးသူ အစစ္အမွန္ဟာ ဘယ္သူလဲ
ကမၻာေလာကၾကီးကို ဖန္ဆင္းေပးသူ အစစ္အမွန္ဟာ ဘယ္သူလဲ
ဒကာ။ ။ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ ေရ ေျမ ေတာ ေတာင္ ေခၚဆိုၾကတဲ့ ၾသကာသေလာက ျဖစ္တဲ့ ဤကမၻာၾကီးနဲ႔ ကမၻာေပၚ၌ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကမၻာသား သတၱဝါမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဘယ္သူက စီမံ ဖန္ဆင္းေပးပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ ဖန္ဆင္းေပးႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္တန္ခိုးရွင္ဆိုတာ ရွိပါသလား ဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း….ဒီကမၻာေလာကၾကီးနဲ႔ ကမၻာသူ ကမၻာသား သတၱဝါမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမႈကို ဖန္ဆင္းစီမံေပးေနတဲ့ စြမ္းအင္ တန္ခိုးရွင္မ်ား ရွိတယ္ ဒကာၾကီးတို႔၊ ဖန္ဆင္းမႈရွိလို႔ ျဖစ္လာရတာေပါ့။
ဒကာ။ ။ ရွိရင္ တပည့္ေတာ္မ်ားသိရေအာင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါ ဆရာေတာ္၊ အစစ္အမွန္ကိုသာ သိထားခ်င္လို႔ပါ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…ကမၻာေလာကၾကီး ျဖစ္ေပၚလာပံု နည္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား အစစ္အမွန္ကေတာ့ တခုတည္းသာ ျဖစ္ရ ရွိရမွာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ဘာသာဝင္ေတြကလည္း သူတို႔ရဲ႕ အပူေဇာ္ခံ ဗုဒၶျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ တန္ခိုးရွင္ၾကီးေတြက စီမံဖန္ဆင္းေပးလို႔ ျဖစ္ေပၚလာတာဟု စြဲယူ ယံုၾကည္ၾကတယ္။
သမၼာဒိ႒ိ ဘာသာဝင္တို႔ကေတာ့ သဗၺညဳဗုဒၶရဲ႕ မုကၡပါဌ္ေတာ္အတိုင္း ကံ စိတ္ ဥတု အာဟာရ ဤသဘာဝတရားၾကီးေလးပါးက စီမံဖန္ဆင္းေပးလိုက္တဲ့ ကမၻာေလာကၾကီးဘဲဟု စြဲယူယံုၾကည္ၾကတယ္။
အဲဒါဟာ အစစ္အမွန္ပဲ၊ ဒါထက္ပိုျပီး မၾကံစည္နဲ႔ေတာ့၊ သတၱဝါေတြက ကံနဲ႔ စိတ္ေကာင္းရင္ ေကာင္းတဲ့ဥတုနဲ႔ ေကာင္းတဲ့အာဟာရေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာပဲ၊ မေကာင္းတဲ့ ကံ စိတ္ေတြ ျပဳလုပ္ျဖစ္ေပၚေနရင္ မေကာင္းဆိုးဝါးတဲ့ ဥတုနဲ႔ အာဟာရေတြခ်ည္း ျဖစ္ေပၚလာတာပဲ၊ ကဲ…အဲဒါပဲ၊ တကယ္ဆို ဖန္ဆင္းႏိုင္တဲ့ မိမိကိုယ္တိုင္က တန္ခိုးရွင္ပဲဟာ အေကာင္းခ်ည္းပဲ ဖန္ဆင္းေပးပါလား၊ ခုေတာ့ကာ အင္း…စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ့။
ဒကာ။ ။ ဒီလို အမွန္သိရတာ ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းသာပါတယ္ ဆရာေတာ္။
ဒကာ။ ။ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ ေရ ေျမ ေတာ ေတာင္ ေခၚဆိုၾကတဲ့ ၾသကာသေလာက ျဖစ္တဲ့ ဤကမၻာၾကီးနဲ႔ ကမၻာေပၚ၌ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကမၻာသား သတၱဝါမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဘယ္သူက စီမံ ဖန္ဆင္းေပးပါသလဲ ဆရာေတာ္၊ ဖန္ဆင္းေပးႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္တန္ခိုးရွင္ဆိုတာ ရွိပါသလား ဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း….ဒီကမၻာေလာကၾကီးနဲ႔ ကမၻာသူ ကမၻာသား သတၱဝါမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမႈကို ဖန္ဆင္းစီမံေပးေနတဲ့ စြမ္းအင္ တန္ခိုးရွင္မ်ား ရွိတယ္ ဒကာၾကီးတို႔၊ ဖန္ဆင္းမႈရွိလို႔ ျဖစ္လာရတာေပါ့။
ဒကာ။ ။ ရွိရင္ တပည့္ေတာ္မ်ားသိရေအာင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါ ဆရာေတာ္၊ အစစ္အမွန္ကိုသာ သိထားခ်င္လို႔ပါ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ အင္း…ကမၻာေလာကၾကီး ျဖစ္ေပၚလာပံု နည္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား အစစ္အမွန္ကေတာ့ တခုတည္းသာ ျဖစ္ရ ရွိရမွာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ဘာသာဝင္ေတြကလည္း သူတို႔ရဲ႕ အပူေဇာ္ခံ ဗုဒၶျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ တန္ခိုးရွင္ၾကီးေတြက စီမံဖန္ဆင္းေပးလို႔ ျဖစ္ေပၚလာတာဟု စြဲယူ ယံုၾကည္ၾကတယ္။
သမၼာဒိ႒ိ ဘာသာဝင္တို႔ကေတာ့ သဗၺညဳဗုဒၶရဲ႕ မုကၡပါဌ္ေတာ္အတိုင္း ကံ စိတ္ ဥတု အာဟာရ ဤသဘာဝတရားၾကီးေလးပါးက စီမံဖန္ဆင္းေပးလိုက္တဲ့ ကမၻာေလာကၾကီးဘဲဟု စြဲယူယံုၾကည္ၾကတယ္။
အဲဒါဟာ အစစ္အမွန္ပဲ၊ ဒါထက္ပိုျပီး မၾကံစည္နဲ႔ေတာ့၊ သတၱဝါေတြက ကံနဲ႔ စိတ္ေကာင္းရင္ ေကာင္းတဲ့ဥတုနဲ႔ ေကာင္းတဲ့အာဟာရေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာပဲ၊ မေကာင္းတဲ့ ကံ စိတ္ေတြ ျပဳလုပ္ျဖစ္ေပၚေနရင္ မေကာင္းဆိုးဝါးတဲ့ ဥတုနဲ႔ အာဟာရေတြခ်ည္း ျဖစ္ေပၚလာတာပဲ၊ ကဲ…အဲဒါပဲ၊ တကယ္ဆို ဖန္ဆင္းႏိုင္တဲ့ မိမိကိုယ္တိုင္က တန္ခိုးရွင္ပဲဟာ အေကာင္းခ်ည္းပဲ ဖန္ဆင္းေပးပါလား၊ ခုေတာ့ကာ အင္း…စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ့။
ဒကာ။ ။ ဒီလို အမွန္သိရတာ ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းသာပါတယ္ ဆရာေတာ္။
Subscribe to:
Comments (Atom)